Darmowa dostawa od 150 zł
Prawidłowe ustawienie parametrów pracy w agregacie malarskim to klucz do uzyskania idealnej powierzchni. Jednym z najważniejszych czynników decydujących o sukcesie jest ciśnienie robocze. Sprawdź, jak rozpoznać, że ciśnienie w agregacie jest zbyt niskie lub zbyt wysokie i jak znaleźć idealny punkt pracy?
Nawet najlepszej jakości farba i nowoczesny sprzęt (taki jak agregaty z serii Astral z elektroniczną regulacją ciśnienia SmartControl) nie zagwarantują sukcesu, jeśli ciśnienie zostanie dobrane „na oko”. Praca na nieprawidłowych parametrach drastycznie obniża jakość wykończenia, generuje straty materiału i przyspiesza niszczenie podzespołów.
Zanim zaczniesz malowanie właściwej powierzchni, zawsze należy przeprowadzić test strumienia na obiekcie próbnym (np. na kawałku kartonu lub płyty gipsowo-kartonowej).
Zasada optymalnego ustawienia ciśnienia w natrysku bezpowietrznym brzmi:
Materiał powinien być natryskiwany przy najniższym skutecznym ciśnieniu, czyli takim, które zapewnia w pełni jednolity kształt strumienia bez widocznych wad geometrycznych.
Wygodną praktyką jest rozpoczęcie od średnich wartości zalecanych przez producenta danej farby i stopniowe korygowanie ciśnienia na regulatorze agregatu w górę lub w dół.
Gdy pompa agregatu tłoczy materiał ze zbyt niską siłą, energia kinetyczna płynu u wylotu z dyszy jest za mała, by prawidłowo rozbić farbę na drobne cząsteczki (następuje słaba atomizacja).
Jak rozpoznać zbyt niskie ciśnienie?
Skutki dla powłoki i sprzętu:
Nierównomierne rozbicie strumienia bezpośrednio przekłada się na powstawanie zacieków w miejscach, gdzie uderzyły skrajne pasy farby. Powłoka ma nierównomierną grubość, przez co po wyschnięciu widoczne są pasiaste przebarwienia i plamy. Przyczyną zbyt niskiego ciśnienia (oprócz złego ustawienia na potencjometrze) może być również próba natrysku gęstych farb (np. epoksydów, poliuretanów) przy użyciu zbyt słabego agregatu, za małej dyszy lub zapchanego filtra (np. o zbyt gęstej siatce dla danej lepkości).
Wielu operatorów uważa, że ustawienie maksymalnego ciśnienia (często przekraczającego 150−250 bar) to gwarancja dobrego rozbicia farby i szybszej pracy. To poważny błąd, szczególnie przy rzadszych materiałach.
|
Objaw wizualny |
Przyczyna |
Rozwiązanie |
|---|---|---|
|
Grube pasy na skrajach strumienia ("wąsy") |
Zbyt niskie ciśnienie robocze |
Zwiększ ciśnienie na agregacie lub użyj mniejszej dyszy. |
|
"Plucie" pistoletu, grube krople |
Słaba atomizacja (za niskie ciśnienie / za gęsta farba) |
Zwiększ ciśnienie, delikatnie rozcieńcz farbę lub sprawdź drożność filtrów. |
|
Pulsowanie strumienia w trakcie pracy |
Zbyt niskie ciśnienie / zapowietrzenie pompy |
Dokręć połączenia węży, odpowietrz układ lub zwiększ ciśnienie robocze. |
|
Ogromna chmura pyłu wokół stanowiska |
Zbyt wysokie ciśnienie |
Zmniejsz ciśnienie robocze na regulatorze. |
|
Szybkie niszczenie i rozbijanie otworu dyszy |
Praca na skrajnie wysokich parametrach ciśnienia |
Zredukuj ciśnienie do minimalnego poziomu gwarantującego ładny strumień. |
Pamiętaj, że kluczem do stabilnego ciśnienia jest również synergia całego zestawu – dopasowanie wydajności pompy agregatu (np. od 2.5 do 4.5 l/min w modelach Astral 250, 380, 450) do lepkości farby, rozmiaru otworu dyszy (np. popularne 517–519 do emulsji) oraz odpowiedniej gęstości filtra w rękojeści pistoletu. Regularna kontrola kształtu strumienia testowego uchroni Cię przed poprawkami i stratami drogiego materiału.